Pierpoljak is zo'n artiest bij wie je je afvraagt of er ooit een rustig hoofdstuk in zijn leven heeft gezeten. De Franse reggaezanger brak eind jaren negentig door met Kingston Karma, een album waarvan volgens hem zo'n 600.000 exemplaren over de toonbank gingen. Inmiddels is hij de zestig gepasseerd en staat hij nog steeds voor volle zalen. Zelf grapt hij dat hij bij zijn concerten vaak de oudste in de zaal is. Maar wie denkt dat hij tegenwoordig alleen nog maar nostalgisch terugkijkt, kent deze man niet. Jamaica blijft trekken, de muziek blijft komen en cannabis is nooit ver weg. Tegen ZEWEED vertelt hij dat hij al rond zijn vijftiende zijn eerste joints rookte. Een paar jaar later was het geen incidentele hobby meer.
Zijn verhalen over Jamaica klinken soms alsof iemand een reggaefilm heeft geschreven en halverwege besloot dat het allemaal nog wat gekker mocht. Pierpoljak werkte er opnieuw met de bekende producer Clive Hunt, met wie hij door de jaren heen heel wat muziek maakte. Muzikaal noemt hij hem een genie, maar hun samenwerking verliep bepaald niet altijd soepel. Er werd geruzied over geld, terwijl buiten de studio onder een mangoboom muzikanten en bezoekers verhalen uitwisselden en joints rookten. En dan zijn er nog zijn avonturen op zee. Hij vertelt zelfs dat hij vroeger met een zeilboot jarenlang betrokken was bij het vervoeren van ganja tussen Caribische eilanden. Niet bepaald het soort verhaal dat je bij iedere artiest in een promotie-interview tegenkomt.
Over zijn eigen cannabisgebruik draait Pierpoljak weinig heen. Wiet heeft hem volgens eigen zeggen geholpen met inspiratie en momenten van bezinning, maar hij kent ook de minder fijne kanten. Zijn conditie en ademhaling hebben er niet bepaald baat bij gehad. Zelfs zijn nummer Skabadeng gaat over een ingewikkelde relatie met cannabis: geschreven alsof hij tegen een vrouw praat, terwijl het eigenlijk over wiet gaat. Dat is misschien wel het mooie aan deze eigenwijze reggaeman. Hij hoeft de plant niet heilig te verklaren om er openlijk van te houden. Met nieuwe muziek, optredens en een leven vol verhalen hoeft Pierpoljak voorlopig ook niet op een afscheidstournee. Al zou iemand hem misschien af en toe een vrije middag mogen aanbieden.
