Sommige rappers dromen van een samenwerking met een wereldster. Demi Portion heeft een iets ingewikkelder wensenlijstje. Als hij iemand uit de dood mocht terughalen, koos hij Bob Marley. Inclusief gitaar, spliff en die bekende vredesboodschap. Kijk, dan weet je meteen een beetje wat voor man je tegenover je hebt. De Franse rapper, die eigenlijk Rachid Daif heet, praat in een interview met ZEWEED over zijn leven, muziek en alles wat hem bezighoudt. Cannabis? Daar draait hij niet moeilijk omheen. Op de vraag naar zijn favoriete roesmiddel noemt hij gewoon marihuana. Geen lang verhaal over trends of exclusieve Amerikaanse strains. Soms is een kort antwoord ook gewoon genoeg.
Zijn achtergrond speelt een grote rol in zijn muziek. Demi Portion noemt Sète, de Franse kustplaats waar hij vandaan komt, als een van de plekken die hem gevormd hebben. Maar ook Marokko, het land van zijn familie, zit diep in zijn verhaal. Zijn ideale dag brengt hij het liefst door op het dakterras van het familiehuis in Maâziz. Even weg van de drukte, met de mensen en de omgeving die hij kent. Muziek maken doet hij juist graag met anderen. Voor een schrijfsessie huurt hij tegenwoordig een huis, haalt er een paar beatmakers bij en bouwt de woonkamer om tot tijdelijke studio. Een week lang eten, slapen, luisteren en tracks maken. Volgens hem levert zo'n sessie soms vijftien nummers op. Andere mensen komen na een week vakantie thuis met een berg wasgoed. Demi Portion neemt een halve plaat mee.
Maar achter die ontspannen houding zit ook een rapper die behoorlijk serieus over zijn teksten nadenkt. Hij trad op in Franse gevangenissen en zag daar wat muziek voor mensen kan betekenen. Niet iedere luisteraar staat tenslotte met een drankje voor een festivalpodium. Soms staat er iemand tegenover je die voorlopig nergens heen kan. Demi Portion wil zijn publiek daarom niet voortdurend dezelfde ellende voorhouden. Hij zegt bewust geen vernietiging of geweld te verheerlijken in zijn nummers. En dan komt Bob Marley vanzelf weer om de hoek kijken. Een artiest die met reggae, een gitaar en een joint meer wilde vertellen dan alleen hoe gezellig het ergens was. Misschien is dat precies waarom Demi Portion hem zo graag terug zou halen. Niet voor een foto met een legende, maar om nog één keer naar die boodschap te luisteren.
